1. YAZARLAR

  2. Yavuz BEŞKARDEŞ

  3. Herşeye Rağmen Sevebilmek
Yavuz BEŞKARDEŞ

Yavuz BEŞKARDEŞ

İLÇE MİLLİ EĞİTİM MÜDÜRÜ
Yazarın Tüm Yazıları >

Herşeye Rağmen Sevebilmek

A+A-

Sevgi, insanın bir şeye veya bir kimseye karşı yakın ilgi ve bağlılık göstermeye yönelten duygu olarak tanımlanır. Sevgi insanın doğduğu andan ölene kadar tüm hayatı süresince ihtiyaç duyulan bir duygu halidir. En çok aradığı, istediği, ulaşmak için emek sarf ettiği, varoluşun anlamlı kılan, yokluğunda ise hayatı anlamsız kılan, yalnızlaştıran bir duygudur.

Sevgi beraberinde fedakârlık gerektirecek bir duygu halidir. "Fedakarlık" sözlük anlamı gereği bir şeye yada kimse uğruna özveride bulunmaktır. Yani sevgi fedakârlık gerektiren bir duygu halidir.

O halde sevmeyi biliyor muyuz? Sorusu aklımıza takılmıyor değil bu soruya birçoğumuz kendi deneyimlerimizden, gördüklerimizden, yaşadıklarımızdan bir anlam ortaya koyabilmektir. Yani tek bir tanımı yoktur kişiye göre değişikli gösterebilir.

Örneğin, Şems-i Tebriz iye göre sevgi: Kapımıza değil, kalbimize vuran büyüsün.

Van Goethe’ye göre: Sevmek İnanmak demektir.

Hz. Ali’ye göre: Sevgi, dostlara saygılı olmakla güçlenir.

Peygamberimiz Hz. Muhammed(sav.): Sevdiğin kimseyi ölçülü sev, olabilir ki günü birinde düşman olur, düşmanına karşıda aşırı gitme, olabilir ki günün birinde dostun olur.

William Shakespeare’e göre ise: Sevgi ektiğiniz yerde, sevinç büyür.

Erich Fromm göre sevgi: Kendine karşı sevgi, başkalarının sevebilme yetisine sahip olanlarda görülür.

Bana göre ise sevgi: Her şeye rağmen her türlü zeminde anlamak ve anlaşılmak üzere duygularını özgürce serbest bırakabilme halidir.

Sevgi işte öyle bir duygu halidir ki üzerine yüzlerce söz, şiir, roman, hikâye yazılabilmektedir. Belki de bizinkisi biraz latifeden ibaret öteye geçmeyebilir. Asıl olan günümüz dünyası karmaşasında her şeye rağmen karşılık beklemeden sevebilmektir. İşte zor olanda bu, yaratılanı yaratandan ötürü sevebilme duygusu olsa gerek.

Sevgiler çok çeşitlilik arz edebilmektedir. Örneğin saygı gerektiren ve başka insanları düşünme gibi sorumluluk gerektiren sevgiye "Kardeşçe Sevgi" diyebiliriz. Annenin çocuğunu koşulsuz sevmesi olan sevgilerin en yücesi olan şefkat içerenidir ki bu sevgiye de "Anaç Sevgi" diyoruz. Karşıt türden farklı cinse duyulan sevgi ise "Cinsel Sevgi", tüm sevgilerin ön koşulu olan kendini sevme hali "Öz Sevgi" olarak tanımlanabilir. Birde İlahi Sevgi dediğimiz ona âşık olmak değil, onun aşkının gücünü fark edebilecek hale gelip, cazibesine kapıldığında yaşanan ruh halidir. Aşk ondadır çünkü onun aşkı yaşayanın yaşadığının farkında olmama halidir. Özlemekten kor olup yanmamaktan başka, İlahi aşkta sorup araştırmak yoktur sadece aşkını yaşamak vardır. Gözü bir başka görürü, kulağı bir aşka iştir,

teninde onu his eder. O onun aşkında yer bulmuştur çünkü. Ayrıca insanların farklı sevgileri olabilir tutuğu bir takımı sevmek, parayı yâda mevki makamı vb. şeyleri de sevebilir.

Bir insanı her şeye rağmen sevebilmek demek; o insanı kendi varlığımıza eş değer hatta kendi varlığından ötede sevebilmektir. Statüsünü, varlığını, konumunu bir takım şartlara bağlamadan onu olduğu gibi kabul edebilmektir. O insan her türlü zaaflarına rağmen, en zor durumda bile ona sahip çıkabilmektir. Her şeye rağmen sevebilmek o insanla beraber var olmak kadar, yok olmayı da göze alabilmektir.

Son olarak hayatı her şeye rağmen sevebilmeyi bilen, bu yüreği, cesareti olan duygulara sahip olabilmektir.

SEVGİ İLE KALIN MUTLU KALIN.

Bu yazı toplam 2705 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.